straatkinderen

  Benson uit Kenia  

Jambo!

Mijn naam is Benson Karanja en ik ben 15 jaar oud. Mijn moeder stierf toen ik nog maar een baby was. Mijn vader trouwde opnieuw. Mijn tweede moeder voedde me op, maar ze sloeg me heel erg vaak en heel hard. Toen ik zes jaar was werd mijn vader ziek en verloor zijn baan. Hij ging terug naar zijn geboortedorp en stierf daar.

Ik voelde me niet meer veilig thuis en ben daarom naar mijn oma gevlucht. Die kon meniet helpen en stuurde me naar mijn grote broer in Nairobi. Maar ook mijn broer kon me niet helpen. Hij was werkeloos en stuurde me de straat op. Daar waren jongens die me hielpen, me een plekje gaven om te slapen en me leerden hoe ik aan mijn eten kon komen. Maar ze leerden me ook om lijm te snuiven en dat deed ik op een gegeven moment bijna de hele dag. In het Uhurupark in Nairobi sprak ik op een keer met een blanke man, een mzungu.

Hij vertelde me over een plek waar straatkinderen geholpen worden, Bosco Boys. De volgende dag ben ik met hem meegegaan en nu ben ik al weer vijf jaar in Bosco Boys. Ik zit in de zesde klas en leer ook veel over mijn eigen land en over onze cultuur.

Ik ben lid van het schoolkoor en met onze dansen zijn we dit jaar eerste geworden van Nairobi. We hebben veel plezier met elkaar, bij voetbal en bij zwemmen en zo.

Ik wil iemand worden met verantwoordelijkheidsbesef en later andere kinderen helpen die minder geluk hebben gehad dan ik .